تعجیل در کار خیر

تعجیل در کار خیر

  • حمزة بن حمران گوید : شنیدم امام صادق (علیه السّلام) می فرمودند :هرگاه یکی از شما آهنگ کار نیکی کرد آن را پس نیندازد زیرا بنده ای بسا یک نمازی گذارد و یا روزی را روزه دارد و به او گفته شود ، پس از آن هر کاری خواهی بکن که خدایت آمرزیده.

منبع : اصول کافی، ج4، ص 423

  • امام صادق (علیه السّلام) فرمودند :پدرم همیشه می فرمودند : چون آهنگ کار نیکی کردی بشتاب ، زیرا تو نمی دانی چه رخ می دهد.

منبع : اصول کافی، ج4،ص 425

  • رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند :به راستی خدا دوست دارد از کار نیک آنچه در آن شتاب شود.

منبع : اصول کافی، ج4، ص 425

  • رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند :هر که آهنگ کار نیکی کرد باید در آن بشتابد و آن را پس نیندازد ، زیرا بنده بسا باشد که کاری کند و خدا تبارک و تعالی می فرماید : من تو را آمرزیدم و هرگز بر تو چیزی نمی نویسم و هر که قصد گناهی کند باید آن را نکند ، زیرا بسا بنده کار بدی کند و خدای سبحانه او را ببیند و می فرماید : نه ، سوگند به عزت و جلالم ، تو را پس از آن هرگز نیامرزم.

منبع : اصول کافی، ج4، ص 425

  • رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند : چون قصد چیزی از خیر را کردی آن را پس مینداز ، زیرا خدا عزوجل بسا که توجه به بنده ای کند و او در حال طاعتی است، پس می فرماید : سوگند به عزت و جلالم پس از این هرگز تو را عذاب نکنم و چون قصد معصیتی کردی آن را به کار مبند زیرا بسا که در حالی خدا توجه به بنده کند که مشغول گناه است، پس می فرماید : سوگند به عزت و جلالم تو را بعد از آن هرگز نیامرزم.

منبع : اصول کافی، ج4، ص 427

  • امام صادق (علیه السّلام) فرمودند :هرگاه یکی از شما قصد خیر یا رساندن نفعی به غیر کرد از سمت راست و چپش دو شیطانند ، پس بشتابد ، مبادا او را از آن باز دارند.

منبع : اصول کافی، ج4، ص 427

  • امام باقر (علیه السّلام)می فرمودند : هر که قصد کار خیری کند باید بدان بشتابد زیرا هر کار خیری پس افتد به راستی شیطان را در آن نظری است.

منبع : اصول کافی، ج4، ص 427

  • امام باقر (علیه السّلام)می فرمودند :به راستی خدا کار خیر را بر مردم دنیا سنگین ساخته مانند سنگینی آن در ترازوی عملشان در روز قیامت و خدا عزوجل کار شر را بر مردم دنیا سبک و آسان کرده مانند سبکی آن در ترازوی عملشان در روز قیامت.

منبع : اصول کافی، ج4، ص 427

/ 0 نظر / 28 بازدید